Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Υπόθεση Νονός


Στην Κρήτη, αποκαλείται σύντεκνος (Συν + τέκνο) για να χαρακτηρίσει τον ανάδοχο του παιδιού, τον νονό! Η πραγματική αξία του νονού κρύβεται μέσα στην έννοια αυτής της λέξης. Σύντεκνος, το άτομο που μαζί με τους γονείς «εργάζονται» για την σωστή διαπαιδαγώγηση του παιδιού.

Το πιο χαρμόσυνο νέο στη κοινή ζωή ενός ζευγαριού είναι η περίοδος της εγκυμοσύνης και ο ερχομός του μωρού τους. Έπειτα, έρχονται τα … “δύσκολα”… Το όνομα αυτού και ο ανάδοχος του.

Πολλά ζευγάρια εμπιστεύονται για την ανάθεση αυτού του τίτλου, αγαπημένα άτομα που έχουν σχέση ζωής, δηλαδή παιδικοί φίλοι ή αδέλφια. Έχοντας στο μυαλό τους είτε ότι θέλουν να “επιβραβεύσουν” αυτή τη σχέση δίνοντας τον τίτλο της κουμπαριάς, είτε γιατί θέλουν να εξασφαλίσουν στη ζωή του παιδιού τους την παρουσία του νονού!

Από την άλλη υπάρχουν και τα ζευγάρια εκείνα που επιλέγουν να δώσουν τον συγκεκριμένο τίτλο, σε άτομα που πρόσφατα μπήκαν στη ζωή τους -και έχουν ταιριάξει στον τρόπο ζωής-, ή γιατί τους προτάθηκε από τον ίδιο τον υποψήφιο νονό -χωρίς να υπάρχουν άλλες εναλλακτικές.

Όπως και αν αποκτηθεί αυτός ο τίτλος, ο νονός θα πρέπει αρχικά να αντιληφθεί την αξία και την έννοια του πνευματικού γονέα! Φυσικά, είναι ένα οικονομικό έξοδο για δώρα σε γιορτές, γενέθλια, Χριστούγεννα, Πάσχα... Έξοδο πολυδάπανο, αλλά το ελάχιστο για αυτή τη σχέση!! Το πιο σημαντικό είναι η δέσμευση με αυτό το παιδί και με αυτή την οικογένεια.

Να είσαι εκεί σε κάθε στιγμή αυτού του παιδιού και της οικογένειάς του. Να το στηρίζεις σε όλες τις επιλογές και προσπάθειες του. Να είναι μέρος και μέλος της ζωής και της οικογένειάς σου! Ως νονός καλείσαι να στηρίζεις και να υποστηρίζεις ένα παιδί και την οικογένεια του, σε μια σχέση ζωής. Δεν είναι μόνο το οικονομικό έξοδο που καλύπτει αυτή την σχέση. Αλλά η συναισθηματική και ουσιαστική παρουσία σου. Καλείσαι να είσαι εκεί για να συμβουλέψεις, να στηρίξεις, να ακούσεις ή έστω απλά να είσαι εκεί ως ο αόρατος υποστηρικτής τους.

Συνηθισμένο μοτίβο για πολλές οικογένειες η απουσία του νονού από τη καθημερινή ζωή του παιδιού. Μια παρουσία απούσα από γενέθλια, γιορτές, αλλά και από την εξέλιξη/ανάπτυξη του παιδιού. Γονείς που καλούνται να καλύψουν οι ίδιοι τις μικρές υποχρεώσεις του έτερου, όπως δώρα και λαμπάδες. Ένας νονός, που στο μυαλό του παιδιού γίνεται ταυτόσημο με την ιδέα του Άγιου Βασίλη.

Δυστυχώς, υπάρχουν και εκείνες οι περιπτώσεις που ο νονός προσπαθεί και επιδιώκει να βρίσκεται στη ζωή του πνευματικού του παιδιού έχοντας να αντιμετωπίσει την ευγενική (και άλλοτε όχι) άρνηση της μαμάς και του μπαμπά. Καλυπτόμενοι από τα καθημερινά οικογενειακά και επαγγελματικά προβλήματα και υποχρεώσεις της οικογένειας, αδυνατώντας να βρούνε χρόνο επικοινωνίας και συνάντησης.

Σε μια τόσο δυνατή σχέση ζωής, η επιδίωξη της συνύπαρξης των μελών της δεν μπορεί να γίνεται μόνο από την μια πλευρά. Όπως για κάθε σχέση, έτσι και σε αυτή μεταξύ των “κουμπάρων” απαιτείτε προσπάθεια, δουλειά και αμοιβαίες υποχωρήσεις. Πέρα των υποχρεώσεων του νονού, υπάρχουν και οι υποχρεώσεις από τη θέση του γονέα. Το κάλεσμα σε οικογενειακό τραπέζι, μια βόλτα για καφέ, ένα τηλεφώνημα, είναι κινήσεις που δείχνουν την ύπαρξη αυτής της σχέσης. Άλλοτε οι ενήλικοι συναντιόνται μαζί με το παιδί και άλλοτε χωρίς.

Οι επαφές των γονιών με τον νονό παρέα με το παιδί, δίνουν την ευκαιρία στο ίδιο το παιδί να νοιώσει ασφάλεια, οικειότητα και ολοκληρωμένες οικογενειακές στιγμές, αναμνήσεις για το μέλλον. Ενώ οι επαφές μόνο των ενηλίκων, δίνουν την ευκαιρία σύζευξης των σχέσεων φιλίας που έχουν.

Σε αντίθετη περίπτωση, η θέση του γονέα ή του νονού πραγματικά είναι δύσκολη. Μιας και θα πρέπει συνεχώς να βάζει τον εαυτό του πίσω, υποδυόμενος ότι δεν αντιλαμβάνεται την συμπεριφορά του άλλου. Μιας και η όποια άλλη αντίδραση του, θα φέρει την οριστική ρήξη ανάμεσα στις δύο πλευρές, έχοντας σαν μοναδικό αποτέλεσμα την οριστική απομάκρυνση του από το παιδί.

Αυτό που καλούμαστε, ως ενήλικοι, να θυμόμαστε -σε όποια περίπτωση και αν ανήκουμε – είναι πως ο πρωταγωνιστής είναι πάντα το παιδί.

Αν θέλουμε να είμαστε στις αναμνήσεις των παιδιών αύριο, θα πρέπει να υπάρχουμε ως φυσική παρουσία στη ζωή τους σήμερα!  

Η υπόθεση του Νονού, είναι πραγματικά πολύ σημαντική, ουσιαστική και θα πρέπει να προτείνεται ή να γίνεται αποδεκτή ως μια από τις πιο σημαντικές αποφάσεις της ζωής μας!

Βογιατζάκη Δέσποινα 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θυρεοειδίτιδα Χασιμότο: Από την Άγνοια στο Φως

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που δεν μοιάζουν απλώς με μια αλλαγή. Μοιάζουν με μια εσωτερική αποκάλυψη. Η διάγνωση με Θυρεοειδίτιδα Χασιμότο δεν ήρθε σαν μια απλή απάντηση. Ήρθε σαν ένας καθρέφτης. Ένας καθρέφτης που μου έδειξε όλα όσα ένιωθα, αλλά δεν τολμούσα να παραδεχτώ. Πριν από αυτή τη στιγμή, υπήρχε μια σιωπηλή μάχη. Μια καθημερινότητα γεμάτη κούραση χωρίς εξήγηση, πρωινά που ξεκινούσαν ήδη βαριά, συναισθήματα που άλλαζαν χωρίς προειδοποίηση. Και το πιο δύσκολο απ’ όλα; Η αμφιβολία. Εκείνη η φωνή μέσα μου που ψιθύριζε “μήπως υπερβάλλεις; μήπως είναι όλα στο μυαλό σου;”. Και μετά ήρθε η διάγνωση. Όχι σαν λύτρωση. Όχι αμέσως. Πρώτα ήρθε ο φόβος. Το άγνωστο. Τα ερωτήματα που δεν είχαν ακόμη απαντήσεις. Ένιωσα να χάνω κάτι από τον έλεγχο που νόμιζα ότι είχα. Σαν να άλλαζε κάτι μέσα μου χωρίς τη συγκατάθεσή μου. Όμως, σιγά σιγά, κάτι άρχισε να μετακινείται. Όχι γύρω μου, αλλά μέσα μου. Άρχισα να καταλαβαίνω πως το σώμα μου δεν ήταν εχθρός. Δεν με πρόδιδε. Ήταν σαν να μου μιλούσε εδώ και ...

Οικογένεια και Σχολείο, το μυστικό για παιδιά που ανθίζουν

Η σχέση ανάμεσα στην οικογένεια και το σχολείο υπήρξε πάντοτε καθοριστικός παράγοντας για την ανάπτυξη του παιδιού. Σήμερα, όμως, αυτή η σχέση δοκιμάζεται από νέες κοινωνικές συνθήκες, αυξημένες απαιτήσεις και μια αισθητή αλλαγή νοοτροπίας πολλών γονέων απέναντι στο σχολείο και στους παιδαγωγούς. Από την οπτική των εκπαιδευτικών, η ανάγκη για ουσιαστική συνεργασία δεν ήταν ποτέ πιο επιτακτική. Παλαιότερα, ο παιδαγωγός αντιμετωπιζόταν ως σύμμαχος της οικογένειας και πρόσωπο με κύρος. Δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν διαφωνίες, όμως υπήρχε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον ρόλο του σχολείου. Σήμερα, αρκετοί εκπαιδευτικοί βιώνουν μια διαφορετική πραγματικότητα, συχνές αμφισβητήσεις, άμεσες απαιτήσεις, έντονη κριτική και την αντίληψη ότι ο γονέας λειτουργεί ως “πελάτης” που ζητά άμεση ικανοποίηση. Αυτό δεν αφορά όλους τους γονείς, αλλά αποτελεί τάση που εμφανίζεται ολοένα και συχνότερα. Η μεταβολή αυτή συνδέεται με πολλούς παράγοντες, οπως την πίεση της καθημερινότητας, την ανασφάλεια για το μέλλον ...

Η Μεταμόρφωση της Σκέψης μετά τα 40: Ένα Νέο Ξεκίνημα

Τα 40 είναι μια ηλικία-ορόσημο. Είναι η στιγμή που κοιτάμε πίσω για να αξιολογήσουμε τη διαδρομή μας, αλλά και μπροστά, αναρωτώμενοι αν η ζωή μας αντικατοπτρίζει τις πραγματικές μας αξίες και επιθυμίες. Αυτή η φάση συχνά συνοδεύεται από αυτοκριτική και εσωτερική αναζήτηση, μια ανάγκη να ευθυγραμμίσουμε τις επιλογές μας με το ποιοι πραγματικά είμαστε.   Προσωπική Αναγέννηση: Η Αρχή της Αλλαγής   Η αλλαγή ξεκινά από μέσα μας. Σε αυτή την ηλικία έχουμε τη σοφία να αναγνωρίσουμε τις πεποιθήσεις και τις συνήθειες που μας περιορίζουν. Ο φόβος της αποτυχίας, η ανάγκη για κοινωνική αποδοχή ή η προσκόλληση στο παρελθόν μπορεί να μας κρατούν στάσιμους. Τώρα είναι η στιγμή να απελευθερωθούμε από αυτά τα δεσμά και να υιοθετήσουμε μια πιο συνειδητή, θετική στάση ζωής.   Η προσωπική αναγέννηση δεν σημαίνει ριζικές ανατροπές από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά μικρά, σταθερά βήματα προς μια ζωή με μεγαλύτερη ισορροπία και πληρότητα. Η καλλιέργεια της ευγνωμοσύνης, η ενίσχυση της α...