The Art of Growth

Ποιος είναι ο καλύτερος γονιός σήμερα; Είναι εκείνος που επιλέγει το καλύτερο σχολείο; Εκείνος που γνωρίζει τα πιο σύγχρονα εκπαιδευτικά μοντέλα; Εκείνος που ακολουθεί τη Montessori, τη θετική διαπαιδαγώγηση ή κάποια άλλη σύγχρονη παιδαγωγική προσέγγιση; Εκείνος που παρουσιάζει στα social media μια οργανωμένη, χαρούμενη και «σωστή» οικογένεια; Ή μήπως ο καλός γονιός είναι εκείνος που προσπαθεί καθημερινά να θυμάται κάτι πολύ πιο απλό και ταυτόχρονα πολύ πιο δύσκολο, ότι μεγαλώνει έναν αυριανό ενήλικα και όχι ένα παιδί που πρέπει απλώς να παρουσιάζει μια όμορφη εικόνα σήμερα; Ζούμε σε μια εποχή όπου η γονεϊκότητα έχει μπει στον καθημερινό στίβο της εικόνας. Οι γονείς παρακολουθούν ο ένας τον άλλον, συγκρίνουν επιλογές, σχολεία, δραστηριότητες, τρόπους διαπαιδαγώγησης και, πολλές φορές, ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Τα social media ενισχύουν αυτή την ανάγκη για σύγκριση. Βλέπουμε αποσπασματικές εικόνες από τις ζωές των άλλων και δημιουργούμε μέσα μας την αίσ...

Υπάρχουν τόποι που δεν τους επισκέπτεσαι απλώς, αλλά τους βιώνεις. Και υπάρχουν άνθρωποι που δεν δημιουργούν μόνο έναν χώρο, αλλά αφήνουν ένα αποτύπωμα γνώσης, αγάπης και προσφοράς. Το Μουσείο Βοτάνων Ροδάνθη στην Κριτσά Λασιθίου αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα και πίσω από αυτό βρίσκεται ο άνθρωπος που το οραματίστηκε, το οργάνωσε και συνεχίζει να το συντηρεί με αφοσίωση, ο κ. Αφορδακός Γιώργος . Εχθές το βράδυ είχα την ιδιαίτερη τιμή να βρεθώ σε αυτόν τον ξεχωριστό χώρο και να ξεναγηθούμε από τον ίδιο τον δημιουργό του. Ήταν μια εμπειρία που ξεπέρασε κατά πολύ μια απλή επίσκεψη σε μουσείο. Ήταν ένα ταξίδι στη φύση, στην ιστορία και στη λαϊκή σοφία της Κρήτης. Η Κρήτη συγκαταλέγεται στις πλουσιότερες περιοχές της Μεσογείου σε βιοποικιλότητα, φιλοξενώντας εκατοντάδες αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά, πολλά από τα οποία είναι ενδημικά. Το Μουσείο Βοτάνων Ροδάνθη λειτουργεί ως ένας ζωντανός θεματοφύλακας αυτής της πολύτιμης φυσικής κληρονομιάς. Κάθε έκθεμα αφηγείται μια ιστορία. Από το δ...

Ζούμε σε μια εποχή στην οποία η επικοινωνία βρίσκεται κυριολεκτικά στα χέρια μας. Ένα μήνυμα, ένα like, ένα emoji ή μια βιντεοκλήση αρκούν για να αισθανθούμε ότι είμαστε κοντά στους άλλους. Κι όμως, ποτέ ίσως δεν υπήρξε τόσο έντονα η αίσθηση ότι, παρά τη συνεχή σύνδεση, ο άνθρωπος παραμένει μόνος. Τα social media δημιούργησαν έναν νέο τρόπο επικοινωνίας, όχι όμως απαραίτητα έναν νέο τρόπο ουσιαστικής σύνδεσης. Μπορούμε να γνωρίζουμε καθημερινά τι κάνει κάποιος, πού βρίσκεται, τι σκέφτεται ή τι επιλέγει να δείξει από τη ζωή του, χωρίς να γνωρίζουμε πραγματικά πώς αισθάνεται. Γιατί άλλο είναι να "βλέπεις" κάποιον και άλλο να τον κοιτάς πραγματικά και άλλο είναι να "ακούς" την φωνή του και άλλο να ακούς τον άνθρωπο που είναι μπροστά σου. Άλλο είναι να απαντάς σε ένα μήνυμα και άλλο να είσαι πραγματικά παρών. Υπάρχουν γενιές ανθρώπων που δεν γεννήθηκαν μέσα στην τεχνολογία. Έμαθαν να επικοινωνούν πρόσωπο με πρόσωπο. Έζησαν εποχές όπου για να μιλήσεις με κάποιον έπρεπε ν...